Kochani Ermisi,
Zgodnie z tradycją, Ermisi spotykają się na wspólnej Wigilii, aby podzielić się opłatkiem i życzyć sobie Wesołych Świąt. Także i w tym roku chcemy podtrzymać Ermisową tradycję i zaprosić Was na wspólną Wigilię, która odbędzie się 17 grudnia 2011 r. (sobota) o godz. 18.00 w Domu Kopernika. Zwyczajem jest, że podczas Wigilii Ermisi śpiewają kolędy (mile widziane gitary, śpiewniki i inne instrumenty muzyczne) oraz częstują się samodzielnie przygotowanymi potrawami.

Jeżeli w Twojej szufladzie [wersja dla starszych Misków] na Twoim twardym dysku [tu juz nareszcie zrozumiale] jest zdjęcie, które w Twym mniemaniu jest najpiękniejsze ( i nieważne że jesteś tam tylko Ty, albo że oprócz Ciebie na zdjęciu tylko Ty wyglądasz przystojnie) to prześlij je do siódemki ( Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. lub umieść po prostu w galerii na fb) - wpisując w tytuł wiadomosci FOTOKONKURS. To naj naj najpiękniejsze wybierzemy demokratycznie podczas wigilijnego spotkania.

Biblioteka Wojewódzka w Olsztynie, Instytut Goethego

oraz Grupa Młodzieżowa Ermis zapraszają na seans filmowy.

Środa, 21 grudnia, godz. 16:30,

Biblioteka Wojewódzka w Olsztynie, ul. Stare Miasto 33.

Olsztyńskie Stowarzyszenie Mniejszości Niemieckiej serdecznie zaprasza na 4. Jarmark Bożonarodzeniowy, który odbędzie się 10 grudnia 2011 r. o godz. 10:00 w podwórzu Domu Kopernika, ul. Partyznatów 3, 10-522 Olsztyn.

Dnia 18 listopada 2011 r., o godzinie 5:40, nasza kochana grupa Ermisów stawiła się licznie na Dworcu Głównym w Olsztynie, aby o godzinie 6:10 móc wyruszyć w stronę Szczecina. Podróż była długa i męcząca, lecz każdy z nas był dobrze przygotowany na różnego rodzaju przeciwności losu. W drodze do Szczecina dzięki uprzejmość PKP mieliśmy małe opóźnienie, które skutkowało 2 godzinnym czkaniem, na pociąg do Berlina. Jako istoty pochodzące z Olsztyna, mało znające wielkie miasto Szczecin, spędziliśmy ten czas na dworcu, ponieważ wyszliśmy z założenia, że lepiej pozostać w grupie by się nie zgubić. W końcu jednak doczekaliśmy się odjazdu naszego pociągu i w spokoju mogliśmy podążać w stronę przecudownego Berlina.